ความเครียดที่ทำให้อยากตาย

 

ความเครียดคืออะไร  หลายๆคนอาจบอกว่ามันคือความกดดันจากภาวะแวดล้อม การเมือง เศรษฐกิจ สังคม ครอบครัว พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนสนิท หรือคนรอบตัว  อะไรก็ตามแต่ที่เราจะสรรหาเป็นสาเหตุได้

 

แต่ที่จริงแล้วความเครียด ที่อาจทำให้ถึงขั้นเบื่อหน่ายโลก ชีวิต และคิดอยากฆ่าตัวตายนั่น  มันอาจเป็นเพียงม่านควันบางๆที่บิดผันนัยน์ตาของเรา    แค่คำพูดที่รุนแรงสักคำ การต่อว่าที่แสนปวดร้าวสักประโยค  คำพูดงอนง้อของเพื่อนสนิท  สิ่งที่เหมือนกับว่าธรรมดาสามัญ และอาจดูราวกับเป็นเพียงการล้อเล่นของใครบางคน แต่กลับมีปฏิกิริยากับผู้รับสารอย่างรุนแรง

 

หากว่ามีคนต่อว่าเราสักคน  มันคงจะแสนธรรมดาและไร้สาระ หากว่าคนที่พูดจาไม่น่าฟังใส่ใคร้เรานั้นเป็นเพียงคนเดินถนน  เป็นใครสักคนที่เราไม่นึกรัก หรือเคารพ   แต่ในทางกลับกัน หากเจ้าของคำพูดนั้นเป็น พ่อแม่ที่เรารักเทิดทูน  ครูอาจารย์ที่เรานับถือ  พี่น้องที่เรารักใคร่  เพื่อนสนิทที่เราเฝ้าทะนุถนอมดูแลความสัมพันธ์    มันจะเป็นเช่นใดกัน

 

คงมีคนเคยตั้งคำถามถึงคนที่ฆ่าตัวตาย หรือกลายเป็นโรคซึมเศร้าอยากตายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน บ้างก็ว่าคนเหล่านั้นขี้ขลาด โง่เง่า ไม่กล้าสู้ความจริง ซึ่งแน่นอนว่า หากไม่เกิดขึ้นกับตนเองแล้ว เราก็สามารถต่อว่าต่อขานคนอื่นได้เต็มกำลัง  เรื่องที่เราไม่เคยสัมผัสก็ย่อมเป็นเรื่องไกลตัว  แม้ว่าจะเกิดขึ้นกับคนใกล้ชิดแค่ไหน ก็ยังคงเป็นเรื่องของคนอื่น

 

แต่ในความเป็นจริงนั้น ความเครียดที่อาจผลักดันให้ใครสักคนฆ่าตัวตายนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ภาวะจิตตก และการเป็นโรคซึมเศร้าชั่วคราว ที่อาจเรื้อรังจนกลายเป็นลักษณะนิสัย หรือบุคลิกภาพถาวร   ทว่า บางครั้ง การฆ่าตัวตายก็อาจเกิดได้รวดเร็วกว่านั้น  ถ้าใจคนเหมือนแก้วน้ำ  พอเจอกับความร้อน ที่รุนแรง ภายใต้สภาวะกดดันมหาศาล การคิดสั้นฆ่าตัวตายก็อาจเกิดขึ้นโดยทันที  เหมือนแก้วที่แตกเพราะต้องความร้อน

 

นี่อาจไม่ใช่บทความวิชาการ หรือสิ่งที่ดีพอจะเรียกว่าอะไรที่ดีนัก  แต่เพียงอยากฝากข้อความไปถึงผู้คน  ความตาย และการคิดถึงความตายนั้นใกล้กับชีวิตของพวกเรามาก  จิตใจคนเรานั้นก็ยากแท้หยั่งถึง  อยากให้พิเคราะห์ อยากให้ใส่ใจในคำพูดของตนเอง  ในบางครั้ง แค่เพียงชั่วเสี้ยววินาที คำพูดล้อเล่นที่ปราศจากเจตนาของพวกเรา อาจกำลังกระตุ้นใครสักคนให้บ่ายหน้าไปหาความตาย