WELCOME TO MY WORLD

สวัสดีค่ะ วันนี้มาลงบล็อกแบบไฟลุกอีกแล้ว ทำไมหมู่นี้เจอแต่แบบนี้นะ ทั้งที่เราก็พยายามใจเย็นไม่หาเรื่องใครแล้วนา วันนี้กะจะไปหาโน๊ตบุ้คตัวใหม่เพื่อเตรียมไปเรียนต่อฝรั่งเศสเดือนหน้าค่ะ พอดีอ่านหนังสือพิมพ์เจองานที่เซ็นทรัลเวิล์ด ก็เตรียมเอกสารว่าจะไปขอสินเชื่อที่นู่น โทรไปถามพนักงานบอก 30 นาทีรู้ผล

ปรากฏว่าพอประมาณราวๆ 13.30 น. เราก็ไปยื่นเอกสาร เสร็จแล้วพนักงานสาวซึ่งก็ดูนิสัยดีจริงๆเราก็ชอบเธอนะ ก็ให้ไปเลือกรุ่น เราก็ไปเลือก ซึ่งก็เลือกได้อย่างรวดเร็วเพราะดูมาแล้ว เสร็จแล้วก็ตัดสินใจว่าจะผ่อนสัก 12 เดือน พนักงานบอกให้รอ 1 ชม. ก็เอาวะ แม้จะนานกว่าที่บอกทางโทรศัพท์แต่ก็ไม่ได้นานนัก เราก็รอ........ปรากฏว่า 1 ชม. ผ่านไปก็ยังไม่มีโทรศัพท์ ก็เลยไปถาม คราวนี้พนักงานชาย บอกว่าต้องรอเขาโทรศัพท์ไปตามอย่างเดียว เคืองนิดๆว่าอะไรวะไม่เป็นคำพูดเลย แต่ก็รอ ประมาณ 10 นาทีต่อมา ก็มีโทรศัพท์มาตาม ไอ้เราก็นึกว่าเรียบร้อย ทราบคำตอบว่าอนุมัติหรือไม่อนุมัติ ที่ไหนได้.....

ขอโทษนะครับ เอกสารบัตรประชาชนไม่ชัด ขอถ่ายเอกสารใหม่ ไอ้เราก็ยิ้มอย่างยินดี สงสัยผ่านอนุมัติแล้วมั้ง เลยขอบัตรแบบชัดๆ ก็จัดการ ปรากฏว่า.....รอก่อนนะครับ เดี๋ยวจะโทรไปตาม อะไรเนี่ย.... ถ้าการพิจารณาสินเชื่อ 1 ชั่วโทงจริง ป่นนี้ก็ควรทราบผลแล้วสิ แล้วเอกสารที่ไม่ชัดก็ควรขอตั้งแต่ประมาณครึ่งชั่วโมงที่แล้วสิ อะไรวะเนี่ย แต่...เราก็ยังคิดในแง่ดี สงสัยคนเยอะ รอสัก 20 นาทีละกัน

ก็เลยไปรอที่ บีทูเอส ไปๆมาๆรอเกือบชั่วโมง ซื้อหนังสือมา 4 เล่มก็แล้ว ก็ยังไม่มีโทรศัพท์ ประมาณ 5 โมงเย็น ฟิวส์ขาด เลยลงไปถามอีกรอบ ถ้ายังไม่ได้ก็ขอเอกสารคืนล่ะ ไม่เอาแล้ว โน๊ตบุ้คไม่ซื้อก็ได้ฟะ ! คราวนี้เจ้าหน้าที่สาวคนเดิม ที่เราบอกว่าค่อนข้างชอบอัธยาศัยเธอน่ะนะ ก็รีบโทรไปถามฝ่ายอนุมัติ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เรื่อง คราวนี้มีเจ้าหน้าที่ชายเดินเข้ามา พูดสำทับว่า ก็ที่เมื้อครู่เพิ่งส่งเอกสารที่ขาดไป อยากโพล่งออกไปเหลือเกินว่า ไม่ได้ขาด แต่พวกคุณขอใหม่ต่างหาก ซึ่งเป็นเอกสารที่ไม่ได้เกี่ยวกับการอนุมัติวงเงินเสียหน่อย แต่แน่นอนว่าคนที่ดูข้างนอกน่ารักใจเย็น ( รึเปล่าวะ ) ไม่ได้พูดหรอก

เราเลยขอเอกสารกลับ บอกว่าไม่เอาแล้ว เจ้าหน้าที่สาวพยายามบอกว่าพี่จะเอาเอกสารกลับก็ได้ แต่ทางนี้จะโทรไปบอกทีหลังว่าอนุมัติหรือไม่ ซึ่งเราตอนนั้นรู้สึกว่ามันบ้ามากๆ คุณให้ฉันรอตั้งกี่ชั่วโมงแล้วมาพูดแบบนี้ต่อ เอาลูกค้า แต่ไม่ได้ช่วยลูกค้าเรื่องเวลาเลยนะ ก็เลยบอกไปว่า ไม่ว่าจะอนุมัติหรือไม่ก็ไม่เอาแล้วค่ะ ดิฉันขอเอกสารคืน ว่าแล้วเราก็ดึงเอกสารทั้งหมดคืน จริงๆแล้วเรายังเกรงใจหรอกนะที่เอาแค่พวกบัตรประชาชนกับใบรับรองเงินเดือนคืนน่ะ จริงๆ เรามีสิทธิที่จะทำลายใบสมัครนะคะ เพราะมันมีลายเซ็นเราอยู่ แต่มันก็ไม่ได้จำเป็นอะไร อยุ่นานไปมากกว่านี้สงสัยเราจะยิ่งเดือด เลยยัดเอกสารใส่ถุงแล้วเดินออกมาจากบู๊ต นี่ยังมีพนักงานชายวิ่งตามมาขอ เอกสารหลักฐานการส่งแฟกซ์ที่ติดมาคืนไปเลยนะ ซึ่ง เราก็คิดว่าให้ๆไปเถอะ แต่ย้ำนะว่าจริงๆเรามีสิทธิฉีกทิ้ง ก็ไอ้ใบนั้นมันมีแต่ลายมือเรานี่

ก็เลยกลับขึ้นรถเมล์อย่างฉุนเฉียว แต่สักพักก็คิดได้ว่าช่างมันเถอะ ถือว่าประหยัดเงิน หอบเอาโน้ตบุ๊คตัวเก่าไปก็ได้ฟะ ที่เล่าให้ฟังไม่ใช่เพราะโมโหมากมายหรอกค่ะ อย่างเจ้าหน้าที่สาวคนนั้นเราก็ออกจะชอบเธอนะ แต่องค์กรของเธอ เพื่อนร่วมงานของเธอ มันทำให้เราเซ็งน่ะ เป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าจดจำเลย ปล่อยลุกค้าเดินไปๆมาๆอยุ่เกือบ 2-3 ชั่วโมง แล้วสุดท้ายจบที่ไม่รู้ผลอะไรเลยนี่มัน.....แย่สุดๆเลย

เราไม่ได้บอกชื่อบริษัทสินเชื่อ แต่ใครไปงานนี้อาจพอเดาออก ถ้าใครมีประสบการณ์ที่ดีๆกับสินเชื่อเครื่องใช้ไฟฟ้าบริษัทนี้อาจไม่เห็นด้วยก็ได้ แต่เราคงจะไม่เอาด้วยแล้วล่ะ รู้สึกเกลียดมากๆเลย

ปล. นอกเรื่องนะคะ ไม่ค่อยจะมีคนคอมเมนต์ fic ที่แต่งน่ะค่ะ ก็เลยไม่รู้เหมือนกันว่ามันดีหรือไม่ดี ถ้ายังไงใครอ่านแล้วจะช่วยบอกเล่าเก้าสิบกันก็จะขอบคุณมากค่ะ เราเขียนบล็อกตามใจตัวเอง จริงๆก็ไม่ได้มีเจตนาบังคับใครให้เขียนคอมเมนต์ แต่ในฐานะนักเขียน ถ้าไม่มีใครวิจารณ์ก็คงไม่อาจพัฒนาได้ และเพราะคนรอบตัวเราไม่มีใครที่เราจะให้อ่านได้ เราจึงเอาขึ้นเนต ถ้าสุดท้ายก็ยังเหมือนเดิม ก็อดคิดไม่ได้ว่าจะเอาขึ้นทำไมหว่า ( เพราะคนเข้ามาร่วมร้อย แต่คอมเมนต์เป็น 0 น่ะค่ะ ) พบกันคราวหน้าค่ะ อืม .....คราวหน้า fic reborn ก็ดีนะกำลังคลั่ง