WELCOME TO MY WORLD

นาคาจิม่า โยโกะ

สารภาพอีกครั้งว่าตอนแรกรู้สึก รำคาญเธอมาก ไม่เคยเห็นนางเอกที่ใกล้เคียงชีวิตจริงมากขนาดนี้ เป็นเด็กที่ดูภายนอกเรียบร้อย+หัวดี แต่ก็มีปมในใจเรื่องสีผม ที่เป็นสีแดงไม่เหมือนชาวบ้าน เลยโดนมองว่าเป็นเด็กเกเรใจแตก ตัวโยโกะนั้นเป็นคนเรียบๆเงียบๆพยายามแสดงตัวเป็นคนดีเพื่อทำให้คนอื่นพอใจ ที่ร้ายที่สุดคือ แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ตัวว่ากำลังเสแสร้ง เหมือนคนที่โกหกจนบุคลิกที่สร้างขึ้นกลายเป็นบุคลิกจริงๆไปในที่สุด

โยโกะ เป็นนักเรียนม.ปลายธรรมดาๆ อย่างที่บอก เรียนดี มีมารยาท แต่ขี้ขลาดและเสแสร้ง วันหนึ่งเธอก็ถูกโยมะ ( ปีศาจชนิดหนึ่ง ) บุกเข้าโจมตีหมายเอาชีวิต แต่มีชายปริศนาเข้ามาช่วยเธอไว้ และพาเธอไปยังอีกดินแดนหนึ่ง ซึ่งแตกต่างกับญี่ปุ่นโดนสิ้นเชิง โยโกะพลัดหลงกับ ชายปริศนาหรืออีกชื่อก็คือ เคคิ จากนั้นเธอก็ไปเกยตื้นที่ประเทศชื่อ โค และเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่แสนจะรวดร้าวของเธอ

ในโลกที่ไม่รู้จักวัฒนธรรม ไม่รู้อะไรเลย แต่ต้องถูกตามล่าหาว่าเป็นกาลกินี ถูกทั้งมนุษย์และปีศาจหมายเอาชีวิตอย่างไม่รู้เหตุผล สิ่งที่เป็นกำลังใจให้โยโกะมีเพียงสิ่งเดียวคือ เธออยากกลับบ้าน

โยโกะตอนแรกๆ หัวอ่อน ขนาดที่ว่าพอถูกขู่เข้าหน่อยแม้แต่อาวุธแสนสำคัญอย่างดาบก็ยังส่งให้เขา แถมยังขี้ขลาดสุดๆ ขนาดจะถูกเอาชีวิตอยู่แล้ว แต่พอเคคิบอกให้สู้ แม่คุณก็ดันโยนดาบทิ้ง ที่ร้ายที่สุดคือเชื่อคนง่าย พอถูกใครทำดีด้วยก็วางใจ ขนาดเกือบโดนหลอกไปขายหอนางโลม ( ในฉบับนิยายถูกหลอกขโมยเงินด้วย )

พอถูกเอาเปรียบบ่อยๆ ก็เริ่มกลายเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย สิ้นหวังในชีวิต ในอนิเมหลังจากถูกเพื่อนหักหลังก็กลายเป็นคนเย็นชาไปเลย ส่วนในนิยาย โยโกะจะนอนกลางดินกินกลางทราย อดอยากปากแห้ง ฆ่าฟันโยมะทุกค่ำคืนเพื่อหนีเอาชีวิตรอดจนเลือดท่วมตัว สิ่งเหล่านี้ค่อยๆเปลี่ยนนิสัยเธอให้หยาบกระด้าง เหงาซึม แล้วยิ่งถูกภาพหลอนจากฝักดาบตามราวีอยู่ทุกคืน โยโกะก็เริ่มประสาทเสียขึ้นเรื่อยๆ

ดูเหมือนโยโกะจะไม่โชคร้ายซะทีเดียว หลังจากถูกหลอก และตกเป็นเหยื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอก็ได้ราคุชุน ช่วยไว้ ( ราคุชุนเป็นครึ่งคนครึ่งหนู ) ราคุชุนเป็นคนแรกที่ช่วยเหลือโยโกะด้วยความจริงใจ แม้โยโกะจะหวาดระแวงจนขึ้นสมอง แต่ราคุชุนก็ไม่ถือสา เขาช่วยแนะนำโยโกะว่าหากต้องการตั้งรกรากมีชีวิตอยู่ได้ใน12 อาณาจักร นี้ เธอควรจะไปแคว้นเอ็น ซึ่งเป็นประเทศที่พวกที่พลัดหลงมาจากญี่ปุ่นอย่างเธอ สามารถได้รับสิทธิเท่าเทียมกับพลเมือง

แน่นอนว่า ราคุชุนอาสาจะไปส่ง และสารภาพว่าที่อยากตามไปด้วยเพราะตัวเขาต้องการไปเรียนมหาวิทยาลัยที่เอ็น เพราะที่ประเทศโค นั้นครึ่งคนครึ่งสัตว์จะเป็นพลเมืองชั้นสองไม่มีสิทธิเข้าโรงเรียน ระหว่างทาง โชคร้ายที่ถูกโยมะเข้าโจมตี โยโกะได้แสดงสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่น่ารังเกียจของมนุษย์ให้เราเห็น นั่นคือ เธอทิ้งราคุชุนที่กำลังบาดเจ็บหน้าตาเฉย..... แต่นี่ก็เป็นจุดพลิกผันของเรื่องเพราะในท้ายที่สุดเธอก็สามารถเอาชนะภาพหลอนของฝักดาบ ( อาโอซารุ เราเรียกว่าเจ้าวิญญาณลิงปากเสีย ) ที่พยายามยุให้เธอฆ่าราคุชุนทิ้ง และรู้ตัวเสียทีว่าตนเองเป็นพวกเสแสร้งมาโดยตลอด เธอเริ่มนึกอยากเป็นคนดีที่แท้จริงขึ้นมา และยอมรับความอ่อนแอของตนเอง โดยบอกว่า คนที่หักหลังผู้อื่นนั้นเป็นคนอ่อนแอ ตัวเธอยินดีที่จะถูกหักหลัง ( อาจจะแปลผิดก็ได้นะ ) ว่าแล้วก็ฟันเจ้าลิงปากเสียทิ้ง จนกลับเป็นฝักดาบดังเดิม จากนั้นก็กลับไปตามหาราคุชุน แต่ก็ไม่พบ

ในฉบับนิยาย โยโกะก็ต้องรอนแรมนอนกลางดินกินกลางทรายอีกครั้ง ทั้งต้องสู้กับโยมะ ทำงานเก็บเงินเพื่อไว้ใช้จ่ายเป็นค่าเรือโดยสารไปแคว้นเอ็น ตอนที่อ่านช่วงนี้เป็นช่วงที่เราเห็นเลยว่าโยโกะพัฒนาตนเองขึ้นมาก เธอค่อยๆเข้มแข็ง และพึ่งพาตนเองมากขึ้น ( ช่วงแรกๆเธอพึ่งแต่ฮินมัน ซึ่งควบคุมร่างกายเธอให้เข้าต่อสู้ ร่างกายโยกะจริงๆ ไม่ได้เคลื่อนไหวตามสมองเอาเสียเลย )

ในที่สุดเธอก็มาถึงแคว้นเอ็น ที่น่าตกใจคือ ราคุชุนมารอเธออยู่แล้ว เขาบอกเธอว่าเขามารอโยโกะที่ท่าเรือทุกวัน จุดนี้ทำให้โยโกะประทับใจมาก และเป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพ ( ไม่ใช่ความรักนะ ) สิ่งที่รอโยโกะอยู่ที่ประเทศเอ็นก็คือ กษัตริย์เอ็น โชริว กับกิเลนของประเทศเอ็น เอ็นกิ พวกเขาบอกความจริงให้โยโกะรู้ว่าจริงๆ เธอคือราชินีของประเทศเค ซึ่งกำลังจะล่มสลายเพราะราชินีปลอม ( ตัวจริงของนางคือน้องสาวของราชินีคนก่อน ) และเคคิ ซึ่งเป็นกิเลนของประเทศเคก็ถูกสะกด ประชาชนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวก็เลยคิดว่าราชินีที่มีกิเลนอยู่เคียงข้างเป็นราชินีตัวจริง

แน่นอนว่า โยโกะปฏิเสธ คนธรรมดาอย่างเธอจะเป็นราชินีได้อย่างไร แต่จุดที่น่าประทับใจคือ การที่กษัตริย์เอ็น เห็นว่าเธอเหมาะสมกับตำแหน่งราชินี เพราะบุคคลที่ไม่อาจรู้จักหรือควบคุมตัวเองได้ ก็ย่อมไม่อาจปกครองประเทศได้ แต่โยโกะในเวลานี้ เข้าใจตนเองดีและควบคุมตนได้ เธอจึงมีคุณสมบัติ

โยโกะที่กำลังสับสนกับการตัดสินใจ บอกกับราคุชุนว่า ตัวเธอนั้นเป็นคนที่ใช้ไม่ได้ ใช้ชีวิตอย่างเกียจคร้านมาโดยตลอด เพียงแต่อยากให้พ่อแม่ ครู หรือเพื่อนพอใจ เธอก็ยินดีจะสนองความคาดหวังของพวกเขา โดยไม่สนใจความรู้สึกของตนเอง เธออยากกลับบ้านเพื่อจะแก้ตัวอีกครั้ง ราคุชุนแนะนำว่า หากโยโกะอยากเป็นคนดี ก็น่าจะยอมรับตำแหน่งราชินี เพราะการเป็นราชินีที่ดีก็ย่อมหมายถึงการเป็นคนดี และการที่มีคนจับตาดูอยู่ก็ยิ่งช่วยให้เธอเป็นคนดีได้เร็วขึ้นด้วย ตัวเขาอยากเห็นว่าประเทศที่โยโกะสร้างนั้นจะเป็นเช่นไร ( ตัวเราประทับใจทั้งคำพูดของกษัตริย์เอ็น กับคำพูดของราคุชุนเลยล่ะ )

กษัตริย์เอ็น ให้โยโกะยืมกองกำลัง และบุกเข้าไปถึงตัวเคคิ ที่ประเทศเคได้สำเร็จ โยโกะรับตำแหน่งราชินี และในตอนจบของเล่ม 2 เธอก็ขึ้นครองราชย์ โดยสมบูรณ์

แต่ถ้าคิดว่าจบแล้วล่ะก็ ยังค่ะ นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น การขึ้นครองราชย์ของเด็กผู้หญิงที่แม้จะพัฒนาตนเองจนดีขึ้นในฐานะมนุษย์ ยังไม่ได้เป็นเครื่องการันตีว่า เธอจะเป็นผู้ปกครองที่ดี ในฐานะผู้เป็นผู้ปกครองแว่นแคว้น มันมีอะไรมากกว่านั้น ตอนต่อไป จะมาเล่าเรื่องของโยโกะหลังจากขึ้นครองราชย์ค่ะ

edit @ 2007/01/29 10:42:40