เรียงร้อยบทกวี " มองต่างมุม"
posted on 14 Jun 2007 17:05 by ruk21us in POEMบทกวีแต่งเอง บทนี้แต่งด้วยกลอนแปดค่ะ สัมผัสไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ชื่อบทว่ามองต่างมุม เป็นชื่อชั่วคราวนะคะ
จงรุ่งเรืองรุ่งโรจน์โชติจรัส
จงอย่างพลัดลาร้างห่างมิเห็น
จงยืนอยู่คู่เคียงผู้ลำเค็ญ
จงทุกข์เข็ญไร้ญาติขาดศรัทธา
หากว่าดีที่เจ้าหมายพันผูก
คือเป็นลูกทรพีที่สมหมาย
คือเป็นศิษย์มิรักดีสมควรตาย
จึงกลับกลายเป็นผู้ดีที่บูชา
สู้ยอมตนเกลาจิตให้โฉดชั่ว
สู้ทำตัวดูร้ายกับเพื่อนผอง
สู้ตกตำฝังจิตมิเรืองรอง
สู้อยู่ครองกรองชีวิตให้อับจน
ดำอาจขาวดาวอาจกลายพ่ายชีวิต
เป็นลิขิตก่อกำเนิดความสับสน
เป็นมนุษย์ฉุดจิตคิดกังวล
หากเธอสนสายตาหาค่ามอง
ใครก็ตามอาจหยามใจเธอให้บ้า
อย่าถือสาดวงตาคนทั้งผอง
ดาวเดือนลอยที่แลเห็นว่าเรืองรอง
ใช่ว่าต้องระย้ายับจับจิตใจ
รัตติกาลแห่งความรักนั้นมีอยู่
จะเคียงคู่กู่ก้องประคองให้
อันสีนิลนั้นคือรักประจักษ์ไกล
แม้ยามไร้ใครอื่นคู่เคียงเธอ
12/06/50
ในหลายๆครั้ง เราเชื่อแบบนี้นั่นล่ะนะ
edit @ 2007/06/14 17:05:29
edit @ 2007/06/14 17:06:18
edit @ 2007/06/22 17:53:28